Mój drugi brzeg Janusz Muzyczyszyn

Książka

Reflekcja nad przemijaniem dotyka każdego z nas. Czas płynie nieubłaganie. Tytułowy bohater - po nieszczęśliwym wypadku trafia do szpitala, a stamtąd do domu opieki. To, choć przykre, konieczne doświadczenie.W ośrodku ma dużo czasu na zastanowienie się nad własnym życiem, swoimi wyborami, związkami... Książka bardzo refleksyjna. Zmusza do przemyśleń. Polecam!

"Mój drugi brzeg" to opowieść starszego człowieka - Jana Marczaka - który po wypadku trafia do domu opieki. Tam musi na nowo uczyć się podstwowych czynności, próbuje odnaleźć się z  nowej rzeczywistości. Poznaje "lokatorów" somu opieki, próbuje budować znowe relacje. Dzięki retrospekcjom wracamy do kluczowych wydarzeń z życia Jana, które nierzadko wyznaczały nowy kierunek w jego życiu. Teraz główny bohater próbuje roziliczyć się z przeszłością, być moze czuje, że to już jego czas? Ale nie boi się przejścia na drugi brzeg, ponieważ wie, że jest tam ktoś, za kim bardzo teskni. Niezwykła książka. Chwilami smutna, ale bardzo porusza i łapie za serce...

Udany debiut pana Janusza! Dawno nie czytałem tak pięknej i głębokiej refleksji nad przemijaniem. Chapeau bas!

"Mój drugi brzeg" to świetna książka. Bardzo udany debiut literacki pana Janusza Muzyczyszyna. Książka wciąga od pierwszej strony, zmusza do refleksji. Przedstawia w bardzo spokojnym rytmie opowieść o przemijaniu życia, podsumowaniu, pogodzeniu się z niektórymi sprawami, a przede wszystkim o przemianie jaka następuje w głównym bohaterze Janie Marczaku.

Życie człowieka wywraca się do góry nogami w jednym momencie. Zaczynamy inaczej patrzeć na świat, doceniać to co mamy, analizować przeszłość. O tym właśnie jest "Mój drugi brzeg". Ukazuje świat, który może nie być znany przeciętnemu, zdrowemu człowiekowi, który nie ma nikogo w domu opieki. Warto przeczytać, żeby może nie być aż tak mocno zszokowanym jak główny bohater.

Poruszająca powieść obyczajowa. Debiut Janusza Muzyczyszyna opowiada historię mężczyzny, który po wypadku trafia do szpitala, a następnie do domu opieki. Żegna się ze swoim życiem, analizuje dotychczasowe i uświadamia sobie jak kruche jest życie i jak ważne są relacje z drugim człowiekiem. Książka, która zmusza do refleksji.

Opowieść o życiu człowieka - starszego, samotnego, ale zarazem wciąż pełnego humoru i nadziei na nowy dzień. Opowieść o człowieku, który próbuje się odnaleźć w nowej rzeczywistości, a jednocześnie rozlicza swoje dotychczasowe życie. Świetna książka.

Autor znany z tworzenia pięknej i głębokiej poezji postanowił sprawdzić się w epice. I wyszło mu to ZNAKOMICIE! Jestem zachwycona sposobem pisania i przekazywania emocji przez pana Muyzczyszyna. Czytałam z przyjemnością i mam nadzieję, że autor napisze jeszcze coś tego rodzaju. Polecam, bo naprawdę warto!

Co zrobić, gdy nagle nasze życie zmieni się o 180 stopni? Gdy dzień za dniem i godzina za godziną ciągną się w nieskończoność? Gdy samotność atakuje i nie chce odpuścić? Jan, po tym jak trafił do domu opieki, ma dużo czasu, żeby przemyśleć swoje życie i wszystko, co uczynił, a także co go spotkało. Jakie wnioski wyciągnie z tych przemyśleń? Przekonajcie się sami.

Niesamowicie nostalgiczna książka po prostu o życiu. Główny bohater jest osobą starszą. Trafia do szpitala z dość poważnymi obrażeniami. Wydarzenie to stało się początkiem drogi przemyśleń o życiu. Po co to wszystko skoro minęło tak szybko?Bardzo mądra książka, którą czyta się z ogromną lekkością. Mimo, że przede wszystkim to nostalgia to między wersami odnajdziemy także radosne fragmenty. Jan Marczak to przecież witalny facet!Gorąco polecam