Babetta Nina Wähä

Książka

 Po przeczytaniu "Prawie wieczór, wciąż jasno" Linea Maja Ernst miałam przeczucie, że Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich może być jedną z moich ulubionych serii. OPINIA: Wiem, że za wcześnie na ferowanie wyroków, ale odważę się zaryzykować stwierdzenie, iż to może być jedna z najciekawszych książek, jakie przeczytam w tym roku. Nawet nie wiem od czego zacząć recenzję, bo w tej książce podobało mi się chyba wszystko. Mamy tu, zdawałoby się nieco leniwą wakacyjną historię o przyjaźni, ale czy rzeczywiście tak jest? Dla mnie to przede wszystkim opowieść o dość toksycznej narcystycznej przyjaźni, która widziana oczami Katji jest prawdziwą relacją, taką od serca. Ciekawie się to czyta, bo główna bohaterka opisuje wszystko nie zdając sobie sprawy z tej toksyczności. Właściwie czytelnik też odbiera to jako po prostu opis historii przyjaźni, recenzje filmu - tytułowej Bebetty oraz relacje z pobytu na "wakacjach". Wszystko to wydaje się być nieco "lepkie", napięcie jest mocno wyczuwalne i właściwie z każdą stroną ma się wrażenie, że lada strona wydarzy się coś niedobrego. A zakończenie? Spodziewałam się że może być dość intrygujące (nawet wymyśliłam swoje na podstawie tego wszystko co czytałam), ale to co dostałam zdecydowanie przerosło moje oczekiwania. Już nawet nie chodzi o samą fabułę, ale o sposób w jaki została podana. Być może oceniam tę książkę zbyt na świeżo, ale ponieważ zrobiła na mnie niemałe wrażenie jestem nią zachwycona. PODSUMOWANIE: Książka dla wszystkich, którzy lubią niebalane historie, albo toksyczne relacje. Może się okazać także ciekawa dla fanów kina. Dla mnie to książka w czołówce tego roku.