Moja Małgorzata Węglarz

Książka

Q: Jaki gatunek literacki kojarzy Wam się z jesienią? Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Pascal Mi najbardziej z jesienią kojarzą się kryminały/thrillery i choć książkę "Moja" od Małgorzaty Węglarz przeczytałem jeszcze na koniec lata, to będzie to moja pierwsza powieść zrecenzowana jesienią. Jako że było to moje pierwsze zetknięcie z twórczością Małgorzaty Węglarz to w zasadzie nie miałem jakichś oczekiwań, oprócz tego, że liczyłem na dobrą fabułę i napięcie do samego końca. I zdecydowanie to dostałem. "Moja" nie jest grubą książką, ma zaledwie lekko ponad 300 stron, ale zdecydowanie nie czułem, że jest zbyt cienka, aby dobrze rozpisać zbrodnie. Autorka bardzo dobrze prowadzi fabułę, dzięki dobremu stylowi, który sprawił, że przeczytałem tę powieść w 2 dni. Pół książki na raz zdecydowanie nie sprawia problemu, a gdybym miał czas to przeczytałbym ją ciągiem na raz. Dużym plusem tej książki było to, że całość obserwowaliśmy z perspektywy psycholożki, a do tego matki, która sama 20 lat temu straciła córkę. Pierwszy raz zetknąłem się z taką sytuacją, choć nie twierdzę, że nie istnieją kryminały z psychologami w roli głównej. Kolejny bardzo duży plus to zwroty akcji, które w historiach uwielbiam, a tutaj ich trochę mamy, mniejsze, większe, praktycznie cały czas przewijają się w jakiś sposób w tej historii, zwłaszcza na koniec. Momentami może nie były takie nie do przewidzenia, ale większości jednak się ich nie spodziewałem. Lekki minusik dla książki za to, że dosłownie w dwóch momentach poczułem, że w wydarzeniach sporo jest jednak przypadku. Nie powiedziałbym, że było to naciągane, ale no jednak nie oczekiwałbym takich zbiegów okoliczności. Ale jak mówię, było to dosłownie ze 2 razy w książce i nie wpłynęło zbytnio na moją przyjemność z lektury. Reasumując, "Moja" to zdecydowanie udane pierwsze zetknięcie się z twórczością tej autorki i mam nadzieję, że uda mi się znaleźć w bibliotece jej pozostałe książki, które intrygują już samymi tytułami. Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje, gdzie serdecznie zapraszam.

Ta książka to był istny psychologiczny wir! „Moja” Małgorzaty Węglarz to thriller, który wciąga od pierwszej strony i nie puszcza aż do samego końca. Musicie to przeczytać! Wyobraźcie sobie: płonący domek w górach i kobieta, która nie chce uciekać. Z pożaru ratują ją turyści, ale ona nie pamięta nawet własnego imienia – mówi o sobie tylko „Moja”. Na jej ciele są ślady przemocy, a w jej głowie paniczny strach przed „Nim”. Kim jest? Kto ją skrzywdził? I dlaczego nikt nigdy nie zgłosił jej zaginięcia? Do akcji wkracza Barbara Langman – psycholożka, której córka zaginęła 20 lat temu. Widząc „Moją”, dostrzega w niej bolesne odbicie swojej utraconej Poli. Razem próbują odtworzyć przeszłość dziewczyny, a każde odzyskane wspomnienie to kolejny element mrocznej układanki. Bohaterki są tu absolutnie kluczowe. „Moja” to postać, która łamie serce – zagubiona, przerażona, ale jednocześnie walcząca o siebie. Z kolei Barbara to kobieta zdeterminowana, by poznać prawdę, choćby miała to być prawda najgorsza. Ich relacja jest niezwykle poruszająca. Razem z nimi przeżywałam strach, niepewność, ale i iskierkę nadziei. Akcja gna do przodu jak szalona! Książkę czyta się w błyskawicznym tempie. Małgorzata Węglarz pisze wciągającym, przystępnym językiem, a napięcie rośnie z każdym rozdziałem. To inteligentnie skonstruowany thriller, który balansuje na granicy thrillera psychologicznego i kryminału. To lektura dla fanów mocnych, emocjonalnych thrillerów psychologicznych, którzy nie boją się trudnych tematów. Jeśli lubicie historie o odzyskiwaniu tożsamości, zagadkach z przeszłości i kobiecych relacjach – to książka jest dla Was! Zostanie ze mną na długo po zamknięciu ostatniej strony. Moja ocena: 9/10 BRUNETTE BOOKS