Zimna krew Ryszard Ćwirlej

Książka

„Zimna krew” – Ryszard Ćwirlej Ryszard Ćwirlej po raz kolejny udowadnia, że świetnie odnajduje się w kryminale policyjnym, w którym liczy się nie tylko sama zagadka, ale także wiarygodnie przedstawiona praca śledczych. „Zimna krew”, siódmy tom serii z Anetą Nowak, to historia pełna napięcia, tajemnic i nieoczywistych powiązań, która od pierwszych stron skutecznie przykuwa uwagę. Akcja rozgrywa się przede wszystkim w Poznaniu i jego okolicach, a także w pobliskich miejscowościach. Autor bardzo dobrze wykorzystuje tę przestrzeń, tworząc realistyczne tło dla wydarzeń. Nie znajdziemy tu przesadnie widowiskowych scen rodem z hollywoodzkich filmów. Zamiast tego dostajemy wiarygodne śledztwo, stopniowe odkrywanie kolejnych tropów i poczucie, że za każdą decyzją bohaterów stoją konsekwencje. Fabuła opiera się na dwóch równolegle prowadzonych sprawach, które z początku wydają się niezależne. Z jednej strony mamy niewyjaśnioną śmierć policjanta, z drugiej zaginięcie przedsiębiorcy. Bardzo podobało mi się to, że autor nie spieszy się z odpowiedziami. Pozwala czytelnikowi samodzielnie analizować fakty i zastanawiać się, komu można zaufać. To właśnie ten element sprawił, że z każdą kolejną stroną coraz trudniej było odłożyć książkę. Jednym z największych atutów powieści są bohaterowie. Aneta Nowak to postać ambitna, odważna i zdeterminowana, ale jednocześnie bardzo ludzka. Popełnia błędy, uczy się i nie boi się podejmować trudnych decyzji. Równie ciekawie wypadają bohaterowie drugoplanowi, zwłaszcza doświadczeni policjanci oraz osoby uwikłane w przestępczy świat. Każdy wnosi do historii coś istotnego, dzięki czemu całość jest wielowymiarowa i przekonująca. Największe wrażenie zrobił na mnie styl autora. Jest konkretny, dynamiczny i pozbawiony zbędnych ozdobników. Ćwirlej doskonale buduje napięcie, ale robi to spokojnie, krok po kroku. Nie bombarduje czytelnika nieustannymi zwrotami akcji. Zamiast tego pozwala historii naturalnie się rozwijać, a kiedy wydaje się, że wszystko zaczyna układać się w logiczną całość, pojawiają się kolejne pytania. Bardzo lubię taki sposób prowadzenia narracji, bo daje satysfakcję z samodzielnego odkrywania prawdy. Podczas lektury towarzyszyło mi przede wszystkim zaciekawienie i nieustanne napięcie. Autor pokazuje świat, w którym pieniądze, wpływy i władza potrafią skutecznie zacierać granice między dobrem a złem. Nie brakuje też emocji związanych z ludzkimi dramatami, lojalnością i chęcią wymierzenia sprawiedliwości. To kryminał, który nie opiera się wyłącznie na zbrodni, ale również na motywacjach bohaterów i moralnych wyborach. „Zimna krew” szczególnie przypadnie do gustu miłośnikom klasycznych kryminałów policyjnych, realistycznych śledztw i dobrze skonstruowanych intryg. To propozycja dla czytelników, którzy cenią logiczne prowadzenie fabuły i wiarygodnych bohaterów bardziej niż spektakularną akcję. Jeśli ktoś oczekuje nieustannych pościgów i sensacyjnego tempa, może odczuć lekki niedosyt, ale dla fanów kryminałów z mocnym policyjnym klimatem będzie to bardzo udana lektura. To kolejna część serii, która pokazuje, że Ryszard Ćwirlej doskonale wie, jak stworzyć angażujący kryminał. „Zimna krew” trzyma w napięciu, zmusza do myślenia i pozostawia czytelnika z refleksją nad tym, jak cienka potrafi być granica między sprawiedliwością a zemstą. Zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim miłośnikom dobrych polskich kryminałów.

Od dawna chciałam przeczytać coś autora @cwirlej_krymi OPINIA: Jest to siódmy tom serii, ja nie czytałam żadnego i mogę powiedzieć z czystym sumieniem, że dla zrozumienia akcji, wątków, bohaterów nie ma konieczności czytania wcześniejszych części, chociaż wiadomo, że to zawsze jest zalecana, poza tym ja generalnie jestem zwolenniczką czytania chronologicznego. W tej powieści po raz pierwszy spotkałam się z zabiegiem, w którym kiedy autor nawiązuje do jakiś wcześniejszych "przygód" któregokolwiek z bohaterów informuje do jakiej książki powinniśmy zajrzeć po więcej informacji i muszę przyznać, że to świetne rozwiązanie, które bardzo do mnie trafia. To dzięki tym przypisom już teraz wiem, że sięgnę po inną serię autora - z prokuratorką Brygidą Bocian i Blachą. Jeśli mam być szczera to książka po kilku pierwszych stronach nie wciągnęła mnie na „maksa”. Początkowo jakoś nie mogłam wdrożyć się w fabułę. Rosyjska mafia, ukraińska prostytutka - wydawało mi się, że to zbyt częsty i oklepany motyw i pomyślałam, że raczej nic nowego się tu nie wydarzy... i się pomyliłam. Po jakiś pięćdziesięciu stronach wciągnęłam się już totalnie i nie potrafiłam oderwać. Czyta się to przyjemnie, postacie są ciekawe. Chociaż mam trochę wrażenie, iż w pewnym momencie Aneta Nowak staje się bohaterem nieco drugoplanowym, a na pierwszy plan bardziej wysuwa się np. prokurator Bocian, Blacha, czy Mirek Brodziak. PODSUMOWANIE: Polecam wszystkim fanom dobrych kryminałów. Ja wiem na pewno, że chętnie sięgnę po inne książki autora, bo bawiłam się znakomicie.