Ktoś tu kręci. Przygoda naukowo-detektywistyczna Adam Mirek

Książka

Jako rodzic zawsze szukam książek, które nie tylko wciągną moje dziecko, ale też przemycą wartościową wiedzę. Ktoś tu kręci. Przygoda naukowo-detektywistyczna pozytywnie mnie zaskoczyła – to połączenie pełnej humoru przygody z naukowymi zagadkami, które naprawdę angażują młodego czytelnika. Historia zaginionej Coco Rico i tropienie wskazówek sprawiają, że dziecko czuje się częścią śledztwa, a przy okazji chłonie ciekawostki ze świata chemii i przyrody niemal mimochodem. Książka Adama Mirka rozwija ciekawość, zachęca do zadawania pytań i pokazuje, że nauka może być fascynującą zabawą. To świetny wybór dla dzieci, które lubią tajemnice, eksperymenty i nietuzinkowych bohaterów. U nas wspólne czytanie szybko zamieniło się w rozmowy o nauce i własne małe eksperymenty w domu – a to dla mnie najlepsza rekomendacja. Opowieść łączy wątek detektywistyczny z edukacyjnymi zagadkami i postacią naukowca Florka oraz Coco Rico.

„Ktoś tu kręci” autora Adama Mirka to niezwykle wciągająca przygoda naukowo-detektywistyczna, która udowadnia, że nauka może być fascynująca, zabawna i pełna emocji. Autor po raz kolejny pokazuje, że potrafi przekazywać wiedzę w sposób przystępny dla młodych czytelników, łącząc ją z ciekawą fabułą i zagadkami do rozwiązania. Historia rozpoczyna się w laboratorium, gdzie Florek pracuje nad stworzeniem pasty do zębów dla dinozaura. Do ukończenia eksperymentu potrzebuje jednak tajemniczego składnika, który ma dostarczyć jego przyjaciółka – kura Coco Rico. Gdy ta nie pojawia się o umówionej porze, Florek zaczyna się niepokoić. Wkrótce odkrywa w kurniku wiadomość informującą o porwaniu Coco Rico. Ma on zaledwie kilka godzin, by ją odnaleźć. Wraz z Florkiem czytelnik bierze udział w emocjonującym wyścigu z czasem. Rozwiązując kolejne łamigłówki chemiczne, poznaje między innymi układ okresowy pierwiastków, składy produktów spożywczych i tkanin, a także fascynujące rośliny owadożerne. Atutem książki są eksperymenty naukowe, które można samodzielnie wykonać w domu. Ogromnym plusem książki jest lekki i przystępny język. Wiedza z zakresu chemii i botaniki została wpleciona w fabułę tak naturalnie, że młodzi czytelnicy przyswajają ją niemal mimochodem. Tekst jest czytelny, a wyróżnione inną czcionką słowa-klucze pomagają zwrócić uwagę na najważniejsze informacje. Książka została podzielona na wygodne rozdziały, dzięki czemu czyta się ją bardzo komfortowo, mimo jej pokaźnej objętości. Ilustracje są dopasowane do tekstu, bardzo ładne! „Ktoś tu kręci” to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się nudzić aż do samego końca. Pełna zagadek, humoru, przygód i wartościowej wiedzy stanowi doskonały przykład nauki poprzez zabawę. To idealna lektura dla dzieci ciekawych świata, lubiących eksperymenty i detektywistyczne tajemnice.

Dobra książka dla dzieciaków to taka lektura, która mnie (rodzica) też wciągnie (choć niekoniecznie musi mi się w niej podobać to samo co pociechom). Gdybym miała skupić się na zaletach, to po pierwsze: najnowsza powieść Adama Mirka wygląda zacnie – aż chce się człowiek sfotografować z takim opasłym tomiskiem, dowodząc, jakie to mądre książki czyta. Po drugie – ma dowcipne ilustracje i widać w niej zabawę czcionkami, żeby było łatwiej zapamiętywać pewne kwestie. Po trzecie: pomysł na fabułę jest bardzo angażujący – razem z naukowcem i dzieciakami tropimy porywacza/porywaczy kury (tak, byłam ciekawa, kto i dlaczego to zrobił!). Po czwarte – odpowiada mi dialogowa forma przekazywania wiedzy, czyli konkretne pytania i rzeczowe odpowiedzi (z zachowaniem niezbędnego balansu między zaspokojeniem ciekawości a nadmiernym ględzeniem). Po piąte – propozycje eksperymentów nie wymagają od nas rodziców nadmiaru środków finansowych i przygotowań. No i wreszcie po szóste – autor porusza kwestie relacji międzyludzkich, w tym wartość współpracy… Moim osobistym faworytem pozostanie wpleciona w akcję sztuka o molach (tak, tych żarłocznych stworzeniach!). Cykl życiowy, oddanie królowej, rymowanki – no, po prostu świetny tekst. A najzabawniejsze jest chyba to, że poprzez naszych bohaterów autor nawet wypomina, po części sam sobie, jakie to niedociągnięcia treściowe popełnił. Patrząc z boku, aż niewiarygodne, ile tematów zostało tu wziętych pod lupę: pierwiastki, skład kosmetyków, rodzaje tkanin, trucizny, ropa, dodatki do żywności czy wreszcie sylwetki naukowców. Książka bawi, angażuje i uczy, a czyta się ją błyskawicznie. Bardzo się cieszę, że mamy w domu zarówno poprzedni tom tej serii, jak i wcześniejsze książki autora. Kto już miał z nimi styczność i był czytelniczo usatysfakcjonowany, tak i w tym przypadku powinien być zadowolony. A kto jeszcze nie miał przyjemności… temu polecam się zapoznać. I choć dumałam nad przedstawieniem jakiegoś choć malutkiego „ale” na koniec, to nie umiem się go dopatrzyć. Za książkę dziękuję Wydawnictwu.