Wilczy Szaniec. Sekrety tajnej kwatery Hitlera na Mazurach Felix Bohr

Książka

Po lekturze książki Wilczy Szaniec. Sekrety tajnej kwatery Hitlera na Mazurach autorstwa Felixa Bohra mam poczucie, że spojrzałem na historię II wojny światowej z zupełnie nowej perspektywy. Autor nie ogranicza się do suchych faktów – pokazuje codzienność w Wilczym Szańcu, miejscu, z którego Hitler kierował działaniami wojennymi i podejmował decyzje wpływające na losy Europy. Książka odsłania kulisy funkcjonowania tajnej kwatery Hitlera na Mazurach, opierając się na dokumentach i relacjach świadków. Najbardziej doceniłem połączenie historycznej rzetelności z narracją, która wciąga niemal jak thriller. Wilczy Szaniec to nie tylko opowieść o bunkrach i wojennych strategiach, ale też portret izolacji, paranoi i mechanizmów władzy. Jeśli interesuje Cię historia III Rzeszy, tajemnice Wilczego Szańca lub książki historyczne o II wojnie światowej, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Czy jesteście gotowi poznać tajemnice Wielkiego Szańca, prawdziwego ośrodka władzy Trzeciej Rzeszy?  " [...] Ku memu przerażeniu spostrzegłem, że Rzeszą kieruje wrak. [...]" Coś nieprawdopodobnego — niemiecki autor Felix Bohr, w prawdziwy, niekoloryzowany sposób przedstawia nam historię Wilczego Szańca. Nie dodaje i nie odejmuje niczego Hitlerowi. Pokazuje nam jego dwa oblicza. Dla wybranych dobre, a dla reszty złe. Dla mnie osobiście Hitler był szaleńcem, schizofrenikiem, który na początku "pięknie" przemawiał, dlatego poszły za nim tłumy. Z biegiem czasu stał się facetem kompletnie odklejony od rzeczywistości. Dziwię się, że ani razu nie zwiedził obozów zagłady. Jedynie co robił, to wydawał rozkazy ze swojej kwatery w Wilczym Szańcu.  Nadal nie mogę pojąć, jak naród niemiecki mógł ślepo podążać za tym furiatem i fanatykiem. Generałowie, pułkownicy, widząc, że giną niemieccy żołnierze i nie mają szans na pokonanie Armii Czerwonej, powinni sami wycofać swoje wojska. Oczywiście bez wiedzy wodza. Jednak ich zaślepienie i strach o pozycję, przy boku ukochanego Hitlera nie pozwalało logicznie myśleć.  Żałuję, że zamach na Führera, przeprowadzony 20 lipca 1944 roku przez niemieckiego pułkownika Clausa von Stauffenberga w Wilczym Szańcu, się nie powiódł. Jedynum plusem było to, że moim zdaniem zapoczątkowało upadek Hitlera i jego późniejsze samobójstwo. Odszedł z tego świata jak zwykły tchórz, bojąc się odpowiedzialności za własne haniebne rozkazy. Więcej o tym zamachu dowiecie się z tej książki. Cieszę się, że Felix Bohr wyjawił nam sekrety tajnej kwatery Hitlera na Mazurach. Dzięki temu możemy na własne oczy, zobaczyć jak się tam żyło, do czego dochodziło i jak wyglądała rutyna Hitlera i jego bliskich współpracowników. A wszystko to, dzięki świadkom, którzy przemówili.  Zdradzę wam jedną ciekawostkę, o której przeczytałam w tej książce. Resztę poznacie sami, podczas czytania. Hitler miał bardzo dobry słuch do tego stopnia, że rozróżniał ludzi po sposobie stawiania kroków.  Hitler był typowym przedstawicielem lekomanów. Łykał dziennie tyle prochów, że to jakiś cud, że dożył tylu lat. Niejeden z nas już dawno na jego miejscu odszedłby z tego świata. Wydaje mi się, że przez miksowanie leków stał się jeszcze większym furiatem i fanatykiem mordowania Żydów i Słowian.  Ciekawa jestem, jakby odnalazł się na froncie, walcząc u boku swoich żołnierzy, często niestety szesnastoletnich.  Jestem zachwycona, że Felix Bohr dokopał się do tylu ważnych źródeł, o których istnieniu świat tak jakby zapomniał. A przecież właśnie z Wilczego Szańca wychodziły najważniejsze rozkazy dotyczące zlikwidowania tysięcy istnień. To z tego miejsca Hitler wydał rozkaz całkowitego zniszczenia Warszawy.   Poznałam tutaj mnóstwo ciekawostek, o których istnieniu nie miałam zielonego pojęcia. Dzięki temu pogłębiłam swoją wiedzę. Oprócz suchego tekstu, podziękowań i przypisów, znalazłam tutaj czarnobiałe fotografie i to, co lubię w książkach historycznych, mapki. Okładka jest świetna i przyciągająca wzrok. Książkę "Wilczy Szaniec" autorstwa Felixa Bohra polecam wszystkim czytelnikom, a zwłaszcza miłośnikom historii drugiej wojny światowej i wszystkim tym, co lubią wiedzieć więcej. Nie jest to lekka historia, ale warto ją przeczytać i przekazywać kolejnym pokoleniom.  Czy można kochać zwierzęta, okazywać im swoją miłość i jednocześnie być potworem w ludzkiej skórze, dla którego życie ludzkie jest nic niewarte?