Pod słońcem Julia Fiedorczuk

Książka

Książka, która na zawsze pozostanie w mojej pamięci. Są pewne tytuły, które poruszają najbardziej wrażliwą strefę człowieka i to właśnie "Pod słońcem" należy do tej grupy. Książka wzrusza i przedstawia obraz powojennej Polski, w której nie było nic co mogłoby zachwycać czy być doskonałe. Zawsze czegoś brakowało, zawsze czegoś było za mało. Jak dla mnie to niesamowita książka. Idealnie sprawdzi się na prezent dla osób o wysokiej wrażliwości. 

Bardzo wysoki poziom. Mogłabym rzec, że książka jest wręcz majestatyczna. Mogłaby się bez precedensu stać lekturą szkolną. Mam nadzieję, że właśnie ona uzupełni lekcje polskiego. Uważam, że powinniśmy doceniać naszych pisarzy. Podobnie jak Pani Tokarczuk, Julia Fiedorczuk powinna zostać zauważona. Nie możemy chować tak wysoko jakościowej lektury gdzies po kątach. Polecam i zachęcam do zakupu. 

Czy czegoś mi brakowało? Zdecydowanie nie. Przyznam, że był jeden moment, w którym gdzieś się zagubiłam. Prawdopodobnie wynikało to z mojej chwilowej nieuwagi, bo po chwili wszystko skleiło się spójną całość. Jeżeli zależy Ci na czytaniu dobrej literatury- trafiłeś doskonale. "Pod słońcem" na pewno spełni Twoje oczekiwania. 

Książka jest bardzo wyjątkowa, niezwykle poetycka i dotyka bardzo wrażliwej materii. Masa pięknych sentencji wartych zapisania i zapamiętania, pod wzgledem literackim jest więc fantastyczna, ostatecznie autorka jest poetką i czuc to z każdej kolejnej strony tej historii. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić, to że w tej książce, w pewnym momencie fabuła zaczyna zanikać i bardzo trudno stwierdzic w jakim momencie się obecnie znajdujemy. Mimo to, "Pod słońcem" jest piękną, melancholijna i wartą uwagi książką :) 

Piękna, poruszająca opowieść, niezwykle poetyki i urzekający styl autorki, zarówno jeśli chodzi o sposób opowiadania jak i warstwę językową. Piękna, prosta, bardzo malownicza historia, polecam.  

Od dawna nie czytałam tak pięknej i wspaniałej książki jak "Pod słońcem". Tu jest wszystko czego oczekuję od dobrej literatury, jest trudny świat i bohaterowie z problemami i przeszlością do której powracają we wspomnieniach, jest niezwykle ujmujący język, fascynująca opowieść, której nie sposób porzucić. To zdecydowanie jedna z tych książek, do których chce się wrcać, w szczególnych momentach. 

Dawno już nie czytałam tak wspaniałej powieści. Choć autorka zaznacza, że wydarzenia i postacie są fikcją, to czytając powieść odnosimy wrażenie, jakby ci ludzie byli wśród nas. Często może widzimy ich twarze i identyfikujemy z konkretną osobą. To właśnie przykład autentyczności jaki bije z książki. Julia Fiedorczuk opisuje prawdziwe życie każdego z nas, takie w którym ciągle do czegoś dążymy, za kimś tęsknimy.

Książka, którą przeżywam wraz bohaterami. Każda postać jest indywidualna, niebanalna. Autorka podarowała nam czytelnikom kawałek dawnego świata. Przedstawiła historię ludzkich tragedii, ale też pokazała chwile radosne. Całość brzmi autentycznie i bardzo dobrze się czyta.

Przepiękny język, poetycki, wrażliwy, stwarzający poczucie ciepła. W tle powojenna Polska. Do tego nietuzinkowe portrety bohaterów. Julia Fiedorowicz zachwyca.

Autorka w książce wykreowała przepiękne obrazy, przedstawiające czasy zdecydowanie nędzne i biedne, w których przyszło żyć naszym przodkom. Było to naprawdę ciekawe doświadczenie, a wszystko za sprawą ogromnego kontrastu pmiędzy wyjątkowym sposobem przedstawienia realiów, które same w sobie nie mogły niczym zachwycać. To magiczna książka, zdecydowanie wyjątkowa, takiej jeszcze nie czytałam, jestem pod ogromnym wrażeniem kunsztu literackiego Pani Fiedorczuk.