Oficjalna księgarnia portali ciekawostkihistoryczne.pl oraz twojahistoria.pl

Tygrysy Sturmgeschütze Jagdpanthery. Niemieckie samodzielne pancerne formacje wsparcia 1939 - 1945 Organizacja i liczebność

Daniel Koreś

Tygrysy Sturmgeschütze Jagdpanthery. Niemieckie samodzielne pancerne formacje wsparcia 1939 - 1945 Organizacja i liczebność

41,20 zł

3118

 

Książka jest pionierską próbą zebrania i usystematyzowania zagadnienia organizacji samodzielnych pancernych jednostek wsparcia1, które w strukturach Wehrmachtu stanowiły poważną, aczkolwiek rozproszoną siłę. Autor postawił sobie za cel rozwinięcie i pogłębienie pewnego wycinka badań znakomitego polskiego historyka, płk. prof. dr. hab. Tadeusza Sawickiego, zajmującego się organizacją niemieckich sił zbrojnych na froncie wschodnim w końcowym okresie II wojny światowej. Praca opiera się przede wszystkim na oryginalnych dokumentach niemieckich, które po II wojnie światowej zostały zmikrofilmowane i obecnie przechowywane są w amerykańskim National Archives – Collection of Foreign Records Seized, Rekord Group 2422. Podstawowym źródłem są Kriegsstärkenachweisungen (KStN) – zestawienia stanów etatowych poszczególnych pododdziałów z jednostek wsparcia, zawierające szczegółowy wykaz ludzi, sprzętu i broni, często z naniesionymi zmianami. Książka składa się z czterech rozdziałów merytorycznych, z których każdy stanowi odrębną całość i przedstawia zagadnienia organizacyjne poszczególnych rodzajów oddziałów wsparcia: rozdział I dotyczy oddziałów artylerii szturmowej (Sturmartillerie); II oddziałów niszczycieli czołgów (Panzerjägers) używających sprzętu samobieżnego; III przedstawia organizację oddziałów czołgów ciężkich, czołgów specjalnych (Funklenk) uzbrojonych w gąsienicowe pojazdy szturmowe, czołgów szturmowych (Sturmpanzer) i moździerzy szturmowych; IV przybliża organizację największych oddziałów wsparcia, jakie sformowano w Wehrmachcie w czasie II wojny światowej – brygad pancernych. Rozdziały przygotowano w układzie chronologiczno-problemowym. Tekst uzupełniono licznymi tabelami i schematami szczegółowo przedstawiającymi strukturę i liczebność poszczególnych pododdziałów w ramach oddziałów wsparcia. Po raz pierwszy w wydawnictwie polskojęzycznym przedstawiono organizację nie tylko części bojowych poszczególnych oddziałów, lecz pokazano także strukturę zaplecza dywizjonów, batalionów i brygad, na które składały się kompanie zabezpieczenia (Versorgung Kompanie) i kompanie warsztatowe (Werkstatt Kompanie).

WAW
Oprawa twarda

Wydanie: pierwsze

ISBN: 978-83-898-0276-7

Liczba stron: 236

Format: 175x240mm

Cena katalogowa: 41,20 zł

Cena pakietu

91,10 zł

6218

Cena pakietu

91,10 zł

6112

Cena pakietu

111,10 zł

7312

Cena pakietu

91,10 zł

6112

Cena pakietu

91,10 zł

6112

Nie wiesz co przeczytać?
Polecamy nasze najciekawsze artykuły

Zobacz wszystkie
10.04.2021

Nusret – sam przeciwko wszystkim

Sformułowana na początku XX wieku przez brytyjski Komitet Obrony Imperialnej opinia głosiła, że nawet wspólna akcja okrętów i wojsk lądowych przeciwko umocnieniom na półwyspie Gallipoli niesie za sobą „wielkie ryzyko i nie powinna być podejmowana dopóty, dopóki istnieją inne sposoby wywarcia wpływu na Turcję”. W styczniu 1915 roku tych innych powodów nawet nie szukano.
Czytaj dalej...
05.03.2019

5 najgorszych władców średniowiecznej Polski

Jeden był kastratem, pozbawionym korony i porzuconym przez żonę. Inny dał się zadźgać już w kilka miesięcy po objęciu władzy, a i tak na zawsze zmienił dzieje kraju. Był też największy z rozpustników i najgłupszy z dowódców…
Czytaj dalej...
06.03.2019

Karl Dönitz – ostatni Führer. Kim był człowiek, którego Hitler wyznaczył na swego następcę?

Nigdy nie poczuł się do winy i protestował, gdy nazywano go zbrodniarzem wojennym. Podczas procesu w Norymberdze bronił się: „Gdy zaczyna się wojna, oficer nie ma innego wyboru, jak wykonywanie swoich obowiązków”. Ale czy faktycznie Karl Dönitz tylko biernie realizował polecenia?
Czytaj dalej...
05.03.2019

Dlaczego władców Rosji nazywano carami?

Od XV wieku książęta moskiewscy konsekwentnie budowali swoją pozycję władców Wszechrusi. Powiększali obszar swojego państwa i szukali sposobu, by dodać sobie splendoru. Tytuł cesarski z pewnością im go przydał – ale jak uzasadnili ten awans?
Czytaj dalej...