Pszczelarz z Aleppo Christy Lefteri

Książka

Autorka jest córką imigrantów syryjskich, którzy uciekli do Wielkiej Brytanii w trakcie tureckiej inwazji w 1974 roku.W roku 2016 pracowała jako wolontariuszka w ośrodku dla uchodźców w Atenach.Ta powieść to historie, które usłyszała od uchodźców. Niezwykła powieść, pełna bólu, cierpienia i ogromnje nadziei, na lepsze jutro. Piękna, a jednocześcnie okrutna opowieść o ludzkim cierpieniu...

Nikt nie mówił, ze życie będzie łatwe, sprawiedliwe, przyjemne. Jednak kiedy czyta się o wielkiej tragedii, jaka spotkała mieszkańców Aleppo, ciężko się jest pogodzić z tą ogromną niesprawiedliwością. Ci ludzie z dnia na dzień musieli opuścić swoje domy, swój cały dobytek. Nigdy nie byli bogaci. Wszyscy wiedzą o panującej tam biedzie. Jednak wojna jest bezwzględna. Zabiera wszystko. Dom, rodzinę, życie, zdrowie, a w końcu nadzieję. Bardzo wzruszajaca lektura, przerywana chwilą zadumy, refleksji, a czasem też złości na samego siebie, za narzekanie na swój los, mimo że przecież nic i mi nei brakuje...

Piękna i poruszająca. Nie da się przejść obok niej obojętnie. Lektura obowiązkowa dla każdgo.

Książkę dostałam w prezencie, nie wiedziałam o czym dokladnie jest, ale historia zafascynowała mnie juz od samego początku i nie mogłam sie od niej oderwać. Autorka napisała powieść, która jest fikcją literacką, ale oparła ja o historię, którą usłyszała gdy była wolontariuszką w obozie dla uchodźców. Poruszająca, piękna, historia o walce o marzenia, spokój i wolność. Myślę, że dla wielu osób będzie wielką inspiracja i pokrzepi nie jedno serce, polecam serdecznie! 

Piękna i wzruszając książka, która pokazuje, że uchodźcy to nie tylko liczby, jakimi byliśmy karmieni przez media od chwili, gdy miliony Syryjczyków musili opuścić swoje domy. Za każdą taką jednostką kryje się unikalna historia zycia, unikalne motywacje i marzenia, tragedie i pragnienie szczęścia. Świetna książka, gorąco polecam, warto po nia sięgnąć! 

"Pszczelarz z Aleppo" czyli fakcja literacka, którą autorka oparła o historię, którą zasłyszała, gdy była wolontariuszką w obozie dla uchodźców w Atenach. I choć raczej unikam takich książek, to musze przyznac, że ta wywarła na mnie olbrzymie wrażenie i niejednokrotnie się wzruszałam i uświadamiałam jak wielką i niewyobrażalna tragedię musiały i nadal muszą, przechodzić miliony uchodźców. Piękna i wzruszająca opowieść o sile miłości, marzeń, tęsknocie za normalnością i spokojem ducha. Polecam serdecznie, wspaniała książka.  

Książka inspirowana prawdziwymi historiami zasłyszanymi przez autorkę w obozie dla uchodźców w Atenach jest niezwykle przejmującą, ujmującą, wzruszającą historią na jaką chyba nie byłam gotowa. Niejednokrotnie nieco się rozczuliłam i wzruszyłam, mimo że obecnie kryzys uchodźczy jest nieco stłumiony to na swiecie wciąż są ludzie, którzy musza uciekać ze swoich krajów w poszukiwaniu lepszego miejsca do życia. Świetnie napisna, ładnie wydana, z wielką wrażliwością autorki. Serdecznie polcam! 

Piękna książka, wzruszająca historia opowiedziana w wyjątkowy i urzekający sposób. Bardzo polecam, to wspaniałam historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami ludzi, którzy szukali miłości, schronenia i normlaności. Zachwyci wielu czytelników. 

"Pszczelarz z Aleppo" czyli fikcja literacka inspirowana prawdziwymi historiami jakie autorka usłyszała będąc wolontariuszką w obozie dla uchodźców w Atenach. To niewyobrażalne cierpienie, głód i nędza jaką musza znosić ludzie w takich miejscach jest dla wielu czymś odległym i nieistotnym, ale to się nadal dzieje w wielu zakątkach Europy. Książka pięknie wydana, opowiada historię małżeństwa, które musi uciec z Aleppo w poszukiwaniu schronienia i bezpieczeństwa na nieznanych ziemiach. Brutalna, poruszająca, ale ostatecznie jakże prawdziwa i pokrzepiająca opowieść. Mnie skradła serce od pierwszych stron i serdecznie polecam innym! 

Nie mogę sobie wyobrazić co czują ludzie, których świat zmienia się o 180 stopni w ciągu chwili. Niekoniecznie zmiany zawsze wiąża się z czymś złym. Czasem wychodzi to na dobre, ale najlepiej, gdy wynika to z naszej własnej woli, a nie z przymusu. Moim zdaniem ta książka to coś więcej niż historia imigrantów. To źródło wiedzy i spostrzeżeń na tematy, które dotyczą każdego z nas. Zawsze dużo mówimy o tym, że jesteśmy pomocni. Szkoda, że nie dzieje się tak w każdej sytuacji i w każdym przypadku. Wykluczamy, wybieramy tych, którym chcemy pomóc. A życie nie powinno polegać na wzajemnej trosce i miłości? Książkę oczywiście polecam.