Oficjalna księgarnia portali ciekawostkihistoryczne.pl oraz twojahistoria.pl

Seks i kłamstwa. Intymne życie kobiet w kraju arabskim

Leila Slimani

Seks i kłamstwa. Intymne życie kobiet w kraju arabskim

37,49

 

"Seks i kłamstwa. Intymne życie kobiet w kraju arabskim" - Leila Slimani



Erotyczny świat Orientu pokazany otwarcie, ale z wrażliwością i uważnością




W Maroku kobiety w minispódniczkach sądzi się za obrazę moralności.

Homoseksualistów linczuje się na środku ulicy.

Zakochanym, którzy trzymają się za ręce, grozi więzienie.

Zgwałconą trzynastolatkę przymusza się do małżeństwa z oprawcą.

I wszyscy udają, że nikomu nie dzieje się krzywda.

 

Leila Slimani, wybitna francuska pisarka i dziennikarka marokańskiego pochodzenia, podczas trasy promującej w Maroku jedną z jej prowokacyjnych powieści, wywołuje takie poruszenie, że dziesiątki kobiet decydują się powierzyć jej swoje najintymniejsze historie. Opowiadają o swoich relacjach z mężczyznami, o ograniczeniach, jakie nakłada na nie islam, o tym jak próbują się odnaleźć w kraju, które jest zakładnikiem religii i patriarchatu. Ich przełamujące tabu historie wstrząsają, poruszają i złoszczą.

To osobista, a jednocześnie politycznie zaangażowana opowieść o społeczeństwie zatruwanym kulturą kłamstwa i przemocy, która niewiele ma wspólnego z opowieściami o Szeherezadzie. W świecie, w którym seks jest towarem i narzędziem władzy, kobiety odzyskują prawo do opowieści o swoim losie i wreszcie stają się podmiotami swoich historii. Zabierając głos, posługują się najpotężniejszą bronią przeciwko nienawiści i powszechnej hipokryzji. Słowami.



O autorce:

Leila Slimani (ur. 1981 w Maroku) – marokańsko-francuska pisarka, autorka m.in. W ogrodzie pożądania i Kołysanki za którą w 2016 otrzymała nagrodę Goncourtów. W 2023 roku przewodniczyła jury Międzynarodowej Nagrody Bookera oraz zajęła drugie miejsce na liście najbardziej wpływowych Francuzów według „Vanity Fair”. Seks i kłamstwa to jej reporterski debiut.



 Opinie o książce


Jeśli chodzi o erotykę, Maroko to kraj schizofrenicznych sprzeczności. Z jednej strony pornografia na potęgę, a z drugiej obsesja na punkcie błony dziewiczej. Małżeństwa nastolatek, powszechne oburzenie z powodu koncertu Jennifer Lopez, legendarne prostytutki z Marrakeszu i fatwa za czułe zdjęcia na Facebooku.

Znalazło się tu też miejsce między innymi na historie biograficzne: głos prostytutki, nieśmiałej studentki szukającej miłości i lesbijki z liberalnej rodziny.

Leila Slimani zgrabnie i z wyczuciem meandruje między tymi paradoksami. Z eseistyczną brawurą tłumaczy mechanizmy kulturowe, ale oddaje też głos kobietom i ich historiom. Dzięki niej zaglądamy do świata erotyki Orientu, obwarowanego licznymi tabu, które Slimani pokazuje z wrażliwością i uważnością. Przeczytajcie tę książkę, żeby lepiej zrozumieć skomplikowany i fascynujący świat marokańskiej seksualności.

Agata Romaniuk, reporterka, autorka m.in. „Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu”

Międzynarodowy bestseller nareszcie w Polsce


 Książka została przetłumaczona już na ponad 20 języków. I wszędzie znajduje uznanie!

Leila Slimani zebrała zwierzenia Marokanek w każdym wieku i ze wszystkich warstw społecznych. Ich łamiące tabu historie szokują – i zostają w nas jeszcze długo po lekturze tej poruszającej książki. – „ELLE France”

Wyrazy uznania dla Leili Slimani za tę ważną, uczciwą i odważną książkę! Jako pisarka o tureckim pochodzeniu jestem poruszona tym, czego dotyczy. Kobiety, z którymi rozmawia autorka, równie dobrze mogły być Libankami, Syryjkami, Jordankami, Palestynkami, Irankami, Turczynkami. – Elif Shafak, „New Statesman”

Autorka odkrywa najgłębsze i najbardziej intymne sekrety grupy kobiet wychowanych w kulturze, w której seksualność jest surowo karana.„Newsweek”

Żywe, momentami trudne do udźwignięcia świadectwa. W akcie pokory i hojności Slimani oferuje kobietom, z którymi rozmawia, to, czego zostały pozbawione: przestrzeń do opowiedzenia swoich historii, przestrzeń do istnienia.„San Francisco Chronicle”

Wywołujące wściekłość i rozdzierające serce historie o sposobach, w jakie pragnienia, szczęście i autonomia [kobiet] zostały zahamowane przez system, który zaprzecza ich ważności lub samemu istnieniu. – „New York Review of Books”

Trzymający w napięciu portret społeczeństwa targanego wewnętrznym konfliktem i owładniętego przez pożądanie. --„Sydney Morning Herald”

To, co uderza najbardziej w wypowiedziach Marokanek, z którymi rozmawiała Slimani, to podwójne standardy w kwestii wolności seksualnej mężczyzn i kobiet, a także niepokój i lęk, które nieodłącznie towarzyszą kobiecemu pożądaniu. – „Al Fanar”

 

Znak Literanova
Oprawa twarda

Wydanie: I

ISBN: 978-83-240-9920-7

Znak Literanova

Format: 135x205

Cena detaliczna: 49,99 zł

Tłumaczenie: Łukasz Müller

Rok wydania: 2024

Nie wiesz co przeczytać?
Polecamy nasze najciekawsze artykuły

Zobacz wszystkie
10.04.2021

Nusret – sam przeciwko wszystkim

Sformułowana na początku XX wieku przez brytyjski Komitet Obrony Imperialnej opinia głosiła, że nawet wspólna akcja okrętów i wojsk lądowych przeciwko umocnieniom na półwyspie Gallipoli niesie za sobą „wielkie ryzyko i nie powinna być podejmowana dopóty, dopóki istnieją inne sposoby wywarcia wpływu na Turcję”. W styczniu 1915 roku tych innych powodów nawet nie szukano.
Czytaj dalej...
05.03.2019

5 najgorszych władców średniowiecznej Polski

Jeden był kastratem, pozbawionym korony i porzuconym przez żonę. Inny dał się zadźgać już w kilka miesięcy po objęciu władzy, a i tak na zawsze zmienił dzieje kraju. Był też największy z rozpustników i najgłupszy z dowódców…
Czytaj dalej...
06.03.2019

Karl Dönitz – ostatni Führer. Kim był człowiek, którego Hitler wyznaczył na swego następcę?

Nigdy nie poczuł się do winy i protestował, gdy nazywano go zbrodniarzem wojennym. Podczas procesu w Norymberdze bronił się: „Gdy zaczyna się wojna, oficer nie ma innego wyboru, jak wykonywanie swoich obowiązków”. Ale czy faktycznie Karl Dönitz tylko biernie realizował polecenia?
Czytaj dalej...
05.03.2019

Dlaczego władców Rosji nazywano carami?

Od XV wieku książęta moskiewscy konsekwentnie budowali swoją pozycję władców Wszechrusi. Powiększali obszar swojego państwa i szukali sposobu, by dodać sobie splendoru. Tytuł cesarski z pewnością im go przydał – ale jak uzasadnili ten awans?
Czytaj dalej...